Marcellinho

Marcellinho

Blognotes

Ik kreeg een gratis weblog bij mijn website ruimte.
Als oudere jongere een weblog beginnen, da's wel een uitdaging. Maar er is genoeg om over te schrijven, want de wereld staat nooit stil (en ik ook niet trouwens...) en daarnaast hoop ik dat er ergens in die wereld iemand is mijn verhalen dusdanig interessant vindt dat ik het niet helemaal voor niks doe. Want ik mag het wel leuk vinden om hier wat te schrijven zo nu en dan, een beetje interactie is zeer welkom, en helpt mij weer vooruit, want ook bloggen kun je volgens mij leren....misschien wordt het ooit nog eens wat. En die interactie kan via de commentaren in dit blog, via mijn website, email en via twitter. Leuk om nog eens van je te horen !
Marcellinho.


With my webspace came a free webblog.
Starting a blog as an elderly youngster, that's quite a challenge. But there's plenty to write about, because the world never stands still (and neither do I ....) so I hope that somewhere in that world, there is someone that thinks my stories are worth reading, so I'm not doing this for nothing.
I do like to write here occasionally, but some interaction is very welcome, and helps me to move forward, I think blogging is something you actually can learn.... someday it might even be worthwile reading for more than just my friends and family.
You can interact via the comments in this blog, through my website, email or via twitter. Nice to hear from you again!

Marcellinho.

Voornemens en foto's maken

MarcellinhoPosted by Marcellinho Wed, January 02, 2013 21:26:49

We zijn net het nieuwe jaar begonnen, en 2013 belooft weer een jaar te worden met allerlei goede wensen, geluk, gezondheid en allerlei andere voorspoed. Volgend jaar om deze tijd zullen we het weten of het ook echt geworden is wat we ervan gehoopt hadden.

Politiek gezien wordt het in ieder geval weer helemaal niks. Tenminste, als ik alles moet geloven wat ons nog allemaal te wachten staat zou het nog wel eens zwaar kunnen tegenvallen met die voorspoed die we elkaar allemaal toewensen aan het begin van het nieuwe jaar. Ik zie de eerste wenkbrauwen al gefronst worden geloof ik... smiley Altijd de positieve kant zien hoor ik al weer iemand roepen....Oh ja, 't kan natuurlijk alleen maar beter worden..... smiley Zoals gezegd, we zullen het volgend jaar om deze tijd zien.... Wat mij betreft mag het zo weer nieuwjaar worden....even stiekum vooruitkijken wat ik dan ga wensen, mede gebaseerd op de ervaringen van het dan afgelopen jaar....ik wens altijd iedereen datgeen toe wat ze mij ook toewensen, en meer van dat....en als ik dat zeg krijg ik inderdaad altijd de beste wensen toegewenst...soms moet je zelf het heft in handen nemen, heet dat in goed Nederlands....maar ja, mag je er van uitgaan dat iedereen ook meent wat 'ie zegt? Of weten ze gewoon dat ik hen altijd hetzelfde in het kwadraat toewens van wat ze mij toe willen schuiven ?

Ik realiseer mezelf dat ik weer slechts 1 goed voornemen heb gemaakt dit jaar, nl dat ik geen goede voornemens maak..... da's ook al jaren het zelfde. Waarom zou ik op 1 januari beginnen met 10 kilo afvallen als ik daar ook in juni mee kan beginnen? Of waarom moet ik nou met al die mensen opeens op 1 januari een abonnement gaan nemen bij de sportschool? Dat kan toch ook als het mooie weer begint te komen? Dan kan ik nog buiten sporten ook, ik weet zeker dat me dat nog beter zou bevallensmiley Wat ik eigenlijk wel zou moeten doen is op mijn fiets naar mijn werk gaan. Misschien moet ik daar binnenkort eens mee beginnen, ik deed dat tot voor kort altijd, door weer en wind 11 km enkele reis op de fiets naar kantoor (en 's avonds weer terug natuurlijk...) Helemaal niet zo gek eigenlijk als ik daar zo nog eens aan terugdenk, wellicht binnenkort maar weer eens proberen...

Verder ga ik binnenkort weer eens starten met een fotocursus. Daar heb ik wel heel veel zin in. Ik ben nog maar een hobbyfotograafje dat zo af en toe eens een plaatje schiet en er nog lol in heeft om ook anderen te laten zien wat 'ie allemaal fotografeert, dus zo af en toe gooi ik nog eens een paar plaatjes op mijn website, zie de link daarheen bovenaan dit blog,.. 't Zou leuk zijn als dit nog wat inspiratie oplevert voor anderen om ook wat mee te doen.... Wie weet, daar ben ik wel benieuwd naar.....!

Wellicht tot binnenkort !

Marcellinho

  • Comments(1)//weblog.marcellinho.nl/#post27

Met de tijd meegaan? Of toch maar niet?

MarcellinhoPosted by Marcellinho Sat, May 19, 2012 12:20:44
Gisteren ben ik nog eens met het openbaar vervoer naar mijn vakantiehuisje gereisd voor een lang weekendje weg. Op Schiphol in een intercity gestapt naar Drenthe. Dik 2 uur treinen, ik had een krant en 2 tijdschriften mee. Mijn medereizigers waren allemaal druk bezig. Er zat een jonge man druk te typen op zijn laptop. Voor me zat een dame al bellend met haar mobieltje koffie te schenken uit een thermosfles. "Ja, ik zit in de trein" zei ze, terwijl de koffie net naast het bekertje landde op het tafeltje en haar broek..... "Verdraaid, bellen en koffie schenken tegelijk werkt dus niet" zei ze en hing op terwijl ze rondkeek of iemand het had geziensmiley. Een meisje van een jaar of 18 zat zachtjes mee te zingen met de muziek die blijkbaar op haar telefoon stond. "Is deze plek nog vrij?" hoorde ik opeens. Voor ik kon antwoorden plofte een tiener naast me neer. "Bedankt" zei ze nog wel..... Ze pakte een Ipod en weldra bonkte een enorme beat keihard door de koptelefoon haar oren in, terwijl ze niet in de gaten had, dat ik ook quasi verplicht mee zat te luisteren....smiley Zo vertrokken we met de snelheid van een dronken slak. De machinist heette ons van harte welkom aan boord en hij bood meteen zijn excuses aan voor het slakkegangetje, 't bleek een vertraagde Fyra te zijn die de oorzaak was van deze snelheid maar hij zou wat sneller rijden dan normaal wanneer de Fyra weg was zodat we alsnog op tijd zouden aankomen op onze bestemming. Netjes, dat mag ook wel eens gezegd worden..... En inderdaad, na een poosje snelden we voort tot we zowaar op tijd in Assen aankwamensmiley. Snel de aansluitende bus opgezocht maar helaas...die was al weg. Een aansluiting bleek een aanfluiting. 1x per uur een bus. Dus het restaurantje maar opgezocht en een cappuccino besteld. Ik had de krant en mijn tijdschriften intussen al uit. Mijn smartphone gaf nog een half uur wachttijd aan en ik keek even naar het nieuws en mijn email. Een nette jongeman van een jaar of 30 kwam binnen, krantje onder zijn arm en hij ging aan het tafeltje naast me zitten. Hij bestelde een koffie, keek eens rond en zag mij op mijn telefoon bezig. "Wat is het toch jammer", begon hij, "dat iedereen altijd maar op zijn telefoon bezig is". Ik keek hem aan, mezelf afvragend waar dit gesprek heen zou gaan. "Die toevallige ontmoetingen en het jachtige leven van tegenwoordig, ik doe er niet aan mee" zei hij. Hij haalde een telefoon te voorschijn van het formaat dat tegenwoordig "koelkast" wordt genoemd. "Dit is mijn deelname aan de 21e eeuw", zei hij, "een koelkast uit de 20e eeuw". En ik gebruik hem om mijn moeder te kunnen bellen. En zij mij. 't Is een prepaid geval van de Blokker, ik heb hem volgens mij al 15 jaar en hij doet het nog steeds. Ik zet er elke maand 10 euro op en dat is genoeg voor wat ik er mee bel of SMS"." Tja", zei hij triomfantelijk, SMSsen doe ik ook tegenwoordig, want je moet wel een beetje met je tijd mee gaan he.smiley" Ik keek eerst hem verbaasd aan en vervolgens weer naar zijn telefoon. En toen weer naar de mijne. Zijn telefoon was een heel stuk groter dan de mijne, en hij was ook minstens 3 keer zo dik. Waarschijnlijk woog hij 10 keer zoveel als die van mij. Het beeldscherm van de mijne was echter minstens 4 keer groter dan dat van zijn telefoon. "Kun je op de jouwe ook zien hoe laat de bus gaat?" "Vast wel", zei ik, maar aan dat loket zeiden ze daarstraks dat ik een uur moest wachten, dus die bus zal straks rond half 7 wel gaan, zij zullen het wel weten. "Dan hebben we vast dezelfde bus", zei hij. De moed zonk me in de schoenen. 't Ging echt een lange reis worden... smileyEindelijk kwam de bus en we stapten in. Ik checkte in met mijn OV-Chipkaart, maar helaas, er stond niet genoeg saldo op.... Ik moest een kaartje kopen. "Zie je nou", zei mijn maatje, "het wordt niet altijd beter van de vooruitgang. Ze willen ons allemaal aan de OV-Chipkaart om uiteindelijk precies te kunnen zien waar we allemaal zijn geweest". "Een 4 euro kaartje, Peter?" vroeg de chauffeur. "Zoals altijd Bert", hoorde ik als antwoord. Ze bleken elkaar te kennen. "Ik ga al jaren wekelijks met deze bus mee" zei de man die ik dus als Peter leerde kennen. "Zo langzamerhand weet hij wel dat ik elk weekend naar huis kom". Hij pakte zijn koelkast en belde zijn moeder.... "Ik zit in de bus, moeder", hoorde ik hem zeggen. "Tot zo!" Hij liet me zijn contactenlijst zien. Er stond 1 naam in: moeder. "Meer bel ik toch niet met dat ding". " Ik ben eigenlijk best wel conservatief", zei hij ook nog. "Goh, hoe kun je het zeggen", dacht ik nog bij mezelf. "Ik zou zo terugkeren naar de jaren 80 toen ik nog een telefooncel had moeten zoeken voor zo'n belletje", vervolgde hij. "Maar zo'n telefoon is toch ook best wel handig eigenlijk". Ik keek naar mijn telefoon, want die begon opeens te trillen en er klonk het melodietje van een binnenkomend berichtje. Een whatsappje, mijn oudste zoon die vroeg waar ik bleef, omdat hij al een uur zat te wachten en de batterij van zijn telefoon zo langzamerhand toch echt wel leeg begon te raken van het luisteren naar zijn mp3tjes en twitteren op internet om de tijd te doden....tja... ik had inderdaad nog niks laten weten, ondanks alle mogelijkheden die ik daarvoor had.... Hadden ze eigenlijk allebei niet gewoon gelijk? "Niet alle vooruitgang is een verbetering", had ik even daarvoor nog gehoord....Het zou zo maar eens waar kunnen zijn..... smileyMarcellinho.
  • Comments(0)//weblog.marcellinho.nl/#post26

7 Super Shots

MarcellinhoPosted by marcellinho Sat, March 10, 2012 20:47:09
This week I stumbled upon a blog, that announced a photography blog, started by Hostelbookers.com


As I'm a beginner photographer, this might be a little too adventurous for me, but hey, the ones that don't try, never get any better.... so I went digging through my old photo's, looking for only 7 pictures that I thought to be good enough.......
Well, when is a picture good enough to take part in a photography post that goes around the world?? I don't have the illusion that either of the pics below even come close to what is meant by creating the 7 Super Shots Blog, but on the other hand, it seems nice to take part in a worldwide event as this one....so here we go.... I am taking part in HostelBookers 7 Super Shots.smiley

1. A photo that… takes my breath away

This picture is taken in France, during my wintersports vacation last year.
We had a wonderful time, lots of snow and looking at these high mountaintops make one realise how small we all are......


2. A photo that… makes me laugh or smile
This picture was taken near Sacre Coeur in Paris. This street artist had amazing skills in controlling the ball, while hanging in this streetlight. His performance was awesome, and it always brings back a smile when I stumble upon this picture. Neither he, nor the ball touched the ground, even though he hang there for at lease 20 minutes, doing his trics......he even wears a dutch soccer T-shirt.


3. A photo that… makes me dream
In Cairo. this sunset was stunning, and memories to the moment this picture was taken, make me want to get back there immideately, although lots will have changed since this picture was taken.

4. A photo that… makes me thinkIn Scheveningen in the Netherlands, we have a Sea Life Museum. Great to look around for a few hours and see these gorgeous sea creatures (..... that live in a museum....???). Upon leaving the museum, these two posters stare at you, warning against the destruction of coral throughout the world. The translated text underneath the upper photo: beautiful coral, alive. The text below reads: beautiful coral, dead........
Now that make me think.........

5. A photo that… makes my mouth waterEvery year, somewhere in may, we have a sunday called 'father's day'
Being a proud father, the habit is to have breakfast in bed, taken care of by the kids. The whole day fathers are treated they way.....ehmm....well.... the way they want to, I guess.... ? Kids do the dishes, they clean up their own rooms and prepare breakfast for their beloved fathers. The above picture shows my treat for that day.... well done !

6. A photo that… tells a storyPrague, walking in the city......... the way this man is completely unaware about what is going on around him, his wooden legs simply placed besides him tell a story, but it also makes me wonder, what has happened ?? The story with an open end so to say......


7. A photo that… I am most proud of (aka my National Geographic shot)

Well, to be honest, I don't think I have a photo that is National Geographic quality, I wll get there in somewhat 100 years I guess, but here's one that I am a little proud of, this one is taken at Schiphol Airport, and has dutch aviation history written all over it, Transavia, KLM and Martinair in cloudy surroundings at the airport. It was taken 2 years back, and somewhat predictive to what's happening in dutch aviation, foggy circumstances in aviation, Martinair has ceased operations in passengertraffic and at the moment I write this, Airfrance/KLM suffered a loss of more than 800 milion EURO.... this picture though was on the front and back cover of the dutch group of aviation technicians, NVLT winter edition, so that makes me a little proud....although the picture itself is not something special, it's the circumstances that do the trick this time......


Hopfully this little contribution to the 7 super shots feature will create enthousiasm and efforts of dutch photographers to get involved.

If you want to join the Game:

The original guidelines are here:


1. Choose 7 of your own photos, one for each of the following categories:

  • A photo that…takes my breath away
  • A photo that…makes me laugh or smile
  • A photo that…makes me dream
  • A photo that…makes me think
  • A photo that…makes my mouth water
  • A photo that…tells a story
  • A photo that…I am most proud of (aka my worthy of National Geographic shot)

2. Write a short description for each image.
3. Write somewhere in your blog post: ‘I am taking part in HostelBookers 7 Super Shots‘.
4. Tell us you have participated and tweet the hashtag #7SuperShots
5. Nominate 5 other bloggers by including a link to their blog in your post.
We will be retweeting and sharing the best posts from participating bloggers.

Nominations
I would love to see fantastic photos bloggers come up with, so to each of the photographers, reading this post, I nominate YOU to post your own 7 Super Shots

Greetz !

Marcellinho.



  • Comments(1)//weblog.marcellinho.nl/#post25

Bij de tijd blijven

MarcellinhoPosted by marcellinho Sat, January 28, 2012 13:17:54
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje van een loterij, en dat nog wel op mijn GSM !
Moet ik me nou voor mijn mobiele nummer ook al laten opnemen in het bel-me-niet-register? 't Moet niet veel gekker worden.... Tegenwoordig lijkt het wel of je je tegen alles moet indekken. Vroeger moesten bedrijven toestemming vragen om je te mogen bellen, tegenwoordig hebben ze die toestemming totdat je anders besluit...
En dan nog, dan sta je in dat bel-me-niet-register, dan mogen huidige leveranciers je toch nog bellen, want je bent tenslotte al klant bij hen, uitzondering blijkbaar. Als ik nog meer klant wil worden, besluit ik dat zelf wel, daar hoeven ze me niet voor te bellen, hoor...... smiley
't Was trouwens toch net tijd voor een nieuwe GSM, zal ik dan ook maar meteen een nieuw nummer nemen? Kwestie van tijd waarschijnlijk tot er weer zo'n loterij belt.... smiley
De keus voor zo'n telefoon is ook een dramatische excercitie trouwens....
Hoeveel websites er roepen dat ze de beste deal hebben, dat geloof je niet...
En hoeveel van die websites dan blijken te stunten met aanbiedingen die helemaal geen aanbieding blijken te zijn, dat geloof je al helemaal niet.......
Ik heb een telefoon die kan bellen en SMSsen....zo'n prepaid geval dat ik ooit eens gekocht had om bereikbaar te zijn en zo af en toe eens te kunnen bellen dat ik wat later thuiskom en dat de piepers dus een half uurtje later de pan in kunnen...... smiley
Mijn oudste zoon is nu ook op zoek naar een nieuw mobieltje..... maar ja, hij heeft wel wat andere ideen over zijn mobiele bereikbaarheid dan ik....
't Apparaat moet minstens een 4 1/2 inch beeldscherm hebben, android besturingssysteem, camera, radio, 800mhz processor en weet ik al wat nog niet meer....... En dat liefst in combinatie met een abonnement van minstens 3 uur bellen en 300 SMSjes per dag, en onbeperkt internet...
Tja....waar blijft de tijd... 'Pappa, die telefoon van jou, dat kan echt niet hoor', zei hij gisteren..... dat apparaat is echt niet meer van deze tijd..... smiley
En misschien heeft hij wel gelijk..... Wie heeft er nog een TomTom nodig als je Google maps op je telefoon hebt ? Waarom zou ik nog mijn laptop aanzetten om te besluiten of ik op de fiets naar mijn werk ga of met de auto, als je ook buienradar op je telefoon kunt bekijken ? Ik heb nog zo'n kalender aan de muur hangen, je weet wel, zo'n familiekalender, ieder gezinslid een apart vakje per dag en allemaal netjes ingevuld wie wanneer waarheen moet, en wie dat dan wel of niet het vervoer gaat regelen, pa of ma...... maar tegenwoordig kan die agenda dus ook gewoon in je telefoon....... en die van de rest van het gezin ook...en dan schijn je dat ook nog met elkaar te kunnen synchroniseren hoorde ik laatst...da's wel handig.......smiley
En omdat ik nog wel eens moet wachten bij het ophalen van de kinderen uit het zwembad, het sportveld of de turnhal, is zo'n telefoon ook wel handig, want met spelletjes wordt wachttijd gewoon speeltijd en met onbeperkt internet erop surf je gewoon een eind weg zodat dat thuis niet meer hoeft en je dan nog weer extra qualitytime hebt met degenen die je lief zijn....... over prioriteiten stellen heb ik het ook al eens gehad een tijdje geleden, hier.

Laatst zat ik op een vliegveld en had mijn vlucht vertraging. Op internet bleek sneller informatie te staan over wanneer die vlucht zou vertrekken dan op de borden op het vliegveld, zag ik op de telefoon van mijn collega...
En via die internetbundel op die telefoon kan ik het nummer dan meteen in het bel-me-niet-register zetten....handig......
Misschien toch maar eens kijken of ik aan een andere telefoon moet.......

Marcellinho




  • Comments(0)//weblog.marcellinho.nl/#post24

Tijd en prioriteit

MarcellinhoPosted by marcellinho Sat, December 10, 2011 19:48:49
Het is een tijdje stil geweest op mijn weblog. Dat heeft verschillende oorzaken, die varieren van te weinig tijd tot te weinig tijd..... Natuurlijk, maar gaat het dan om te weinig tijd hebben of te weinig tijd maken? Het zal wel die laatste zijn, want er was wel tijd om op vakantie te gaan, om met mijn zoon allerlei activiteiten te ondernemen en met mijn dochter de grootste beker die ik ooit gewonnen heb te winnen tijdens een vader-dochter weekend. ('t was ook meteen de eerste, dus logischerwijs ook meteen de grootste, vandaar... smiley) Maar om maar eens terug te komen op het fenomeen tijd hebben voor bepaalde activiteiten..... tijd heb je daar niet voor, tijd maak je ervoor. Tijd met lange ij en d maak je voor priori-TEIT met korte ei en t. Zo eenvoudig is het dus blijkbaar. We hebben het allemaal druk en we hebben nergens tijd voor hoor ik overal. En eigenlijk is het gewoon kletskoek. Want we hebben tijd genoeg, we maken alleen geen tijd voor de juiste prioriteit. Want we moeten werken, opruimen, huishouden doen, en... Ehmmm, moeten we dat? Waarom dan? Kan dat allemaal niet een dagje wachten? Of komen we dan weer tijd te kort? Vicieuze cirkel noemen we dat. En de enige manier om die vicieuze cirkel te doorbreken is het stellen van prioriteiten. Let wel op dat we dat op de juiste manier doen, m.a.w. doen wat je echt moet doen boven datgeen wat kan wachten tot morgen...... of overmorgen..... en niet datgeen doen wat leuk is maar eigenlijk kan wachten tot morgen.... of overmorgen...... Goh, dilemma.... moet ik nu dit blog afschrijven of op de bank gaan liggen en kijken wat er op tv is? Eigenlijk hoef ik beide niet nu....ik kan ook gewoon keuzes maken om in huis te gaan rommelen, want dat was ik de hele dag al aan 't doen en ik was lekker opgeschoten. Keuzes maken dus.......beschikbare tijd verdelen over de juiste prioriteiten..... dat wordt lastig.....want mijn zoon staat al weer met zijn voetbal bij de voordeur. Daar gaan we weer.......prioriteiten stellen moet je ook leren.......kun je dat leren ? Of is dat een gevoel.... Op dit moment lijkt qualitytime met mijn zoon een prioriteit...... de belangrijkste en meteen de leukste..... Tja, hoe moeilijk kan het zijn........ Kom, jas aan en naar 't voetbalveld.... ! smiley Marcellinho
  • Comments(0)//weblog.marcellinho.nl/#post23
« PreviousNext »